Rechtspositie arts-assistenten

U komt bij een patiënt aan bed. Hij geeft aan alleen met een echte dokter te willen praten: ‘Ga hem maar roepen, meisje.’ Wat nu?

De patiënt zit blijkbaar met een bezwaar. Erken hem daarin en vraag waarom patiënt u niet te woord wil staan. Dit werkt een stuk beter dan uzelf te gaan verdedigen zonder te weten wat er eigenlijk speelt. Is de patiënt bang? Leg uit dat de patiënt echt een goede behandeling krijgt: dat u voorwerk doet voor de specialist en dat u beslissingen altijd samen met de opleider neemt. Wellicht heeft u de neiging om de patiënt te imponeren met een ‘Wie denkt u wel dat u bent’-houding. Maar autoritair optreden geeft u nog niet de autoriteit die u nastreeft. Het benadrukt eerder uw onervarenheid en dat werkt alleen maar tegen u. Zeg het gewoon als u iets niet weet en draai er niet omheen. Schiet niet in de verdediging maar klop uzelf ook niet onnodig op de borst. Echte autoriteit rust op vertrouwen.

U kunt niet opschieten met uw opleider. Hoe gaat u daarmee om?

Het is verleidelijk om een vervelende opleider uit de weg te gaan. Maar daar wordt de communicatie natuurlijk niet beter van. Ook kunt u de neiging hebben om zijn aandacht te ontlopen door krampachtig iedere fout te vermijden. Niet alleen is dat onmogelijk, maar u ontneemt uzelf hiermee de belangrijke kans om te leren van fouten (en van uw opleider). Zo doet u uzelf dan ook flink tekort. Zoek juist toenadering, hoe lastig ook. De aanpak hierbij hangt af van de persoon van de opleider. Informeer eens naar zijn vakantie of juist zijn wetenschappelijk onderzoek. Bij een beter contact kunt u directer communiceren en moeilijker onderwerpen aansnijden. Ga in ieder geval niet mopperen of eisen stellen. Blaas elders stoom af, maar zoek vervolgens naar een constructieve oplossing.